Troska o ludzi chorych i samotnych
Praca z dziećmiAniołowie przypomnieniaWszystko dla zmarłych!
W tym krótkim wezwaniu, zapisanym w Pierwszych Ustawach Zgromadzenia, streszcza się pełnia wspomożycielskiego powołania. Stąd i działalność apostolska jest nim do głębi przeniknięta. Każdej naszej aktywności przyświeca ten jeden cel, aby nieść pomoc duszom czyśćcowym. Podobnie jak Chrystus przyszedł na ziemię po to, aby swoje życie oddać za owce, i by miały one obfitość życia (por. J 10, 7-18), tak i My naśladując Go, pragniemy z miłości do Pana Boga oddać swoje życie za zmarłych cierpiących w czyśćcu, aby mogli dostąpić pełni radości życia wiecznego.
Niezależnie od tego, gdzie pracujemy i jakie spełniamy posługi możemy zawsze aktywnie apostołować na rzecz czyśćca. Dostępną dla wszystkich sióstr formą apostolstwa jest modlitwa i ofiara. Każde cierpienie przyjęte i przeżywane z poddaniem się woli Bożej jest dopełnieniem Męki Chrystusa i przyczynia się do owocności apostolskiego działania, a ofiarowane za dusze czyśćcowe, staje się dla nich zbawienną pomocą. Również i radości życia zakonnego są dla nas środkiem apostolskiego oddziaływania, jak i każde spotkanie z drugim człowiekiem.
Staramy się, aby wszystkie nasze kontakty z ludźmi miały charakter apostolski, wiedząc, że wiele dobrego możemy uczynić życzliwym i prostym słowem, płynącym ze szczerego serca. Niekiedy choćby chwila poświęcona na wysłuchanie bliźniego, skierowane do niego słowo zachęty czy pokrzepienia, zasiewa pokój Boży w ludzkim sercu i szerzy dobro.
